ما بندگانِ عادت

سکوتِ شب. صدای CPU لپتاپ که دارد سنگین بودن محاسباتش را، سرم داد میزند. لذتِ گاز زدنِ هندوانه بعد از تمام شدن «فقط یک صفحهی دیگه ...» از مقاله.

نگرانِ نداشتن غذا. همیشه انتخاب ماکارونی به عنوان غذایی که در نمودار Impact-Effort بهترین جایِ ممکن قرار دارد. خستگی و درست کردن سالاد و انتخاب رنگ سبزیجاتِ آن طوری که چشمنواز باشد.

دلتنگی و بیرون رفتن. دلتنگی و باز کردن دفتر و نوشتن. دلتنگی و نشان کردنِ وسواسانهی وسایل موقع خرید ـ که موقعِ رفتن که شد میآیم برایشان میخرم ـ . دلتنگی و غذا پختنِ ساعت ۲ نیمه شب.

عادت میکنیم. به نگرانیها، وظایف و دلتنگیهایی که روزگار روی دوشمان میگذارد.