وگر هر لحظه رنگی تازه گیری

عاشقِ آدمهای بیربطی میشویم. آدمهایی که جایز نیست عاشقان شویم.

عاشق که شدیم میزنیم توی سر خودمان که «ای وای! به خاک سیاه نشستم!»

بعد جنگ شروع میشود.

باید انتخاب کنیم که با آن «جایز بودن» بجنگیم، یا «احساساتِ تازه متولد شده».

بسته به قدرتِ عقل یا احساسمان، تصمیم میگیریم.

و وای به حالِ روزی که کمر به قربانی کردن احساساتمان ببندیم.